---

Algemeen

• Startpagina
• Huidige produktie
• Eerdere producties
• Geschiedenis
• Medewerkers
• Informatie
• Foto's
• Sponsoring
• Links

• Gastenboek

Info voor acteurs

• Repetities
• Andere
• Archief

Info voor Bestuur

• Inloggen

---

Productie 2010 - Het geheimzinnige land

Het Geheimzinnige Land

Mila, een 11-jarig meisje heeft geen zin om haar kamer op te ruimen omdat computergames nu eenmaal al haar tijd opeisen. Op een dag wordt ze uitgenodigd om een nieuw game te spelen. Ze gaat in op het aanbod en komt terecht in Het Geheimzinnige Land waar ze samen met een hond, een praatjesmaakster en meer dan twintig jongeren met veel goesting, bizarre avonturen beleeft.

Regie: Pascale Van Den Abeele

Verwachting van de huidige acteurs/actrices - (25 oktober 2010)

Gesprokkelde reacties van de acteurs op de vraag “Wat verwacht je van het toneel-spelen?”

Lisa: Om op een podium te staan.
Nikki: Nu kan ik eindelijk ‘iemand anders’ zijn.
Kim: Ik heb altijd al toneel willen spelen; Nu waag ik mijn kans.
Benjamin: Het is gewoon ‘gezellig’, een heel plezierige bezigheid temeer omdat ik reeds meespeelde in ‘Liefde Altijd en Mistero Buffo’.

 

Stijn: Omdat Pascale mij een briefje met informatie had gegeven
Shana: Ik heb reeds verschillende keren meegespeeld heb en er steeds een ‘goe’ gevoel aan overgehouden.
Valérie & Severine: Wij hebben meermaals meegespeeld en het is ons altijd ‘stijf goed’ bevallen.
Jasper: Omdat ik vroeger al vrienden gemaakt heb bij BinnensteBuiten en het altijd leuk is om ze nu weer te zien.
Freek: Op een podium staan en dan spelen voor een volle zaal is gewoon de max!

 

Nel: Ik speel graag ‘toneeltje’ thuis en ook voordragen vind ik leuk.
Alyssa: Ik wil ook eens tonen wat ik kan.
Lisa VDB: Voor het plezier, voor de lol. Maar ook om te tonen ‘kijk mensen, dit ben ik, dit is mijn passie’.
Jense: Om te tonen wat je kan.
Trisha: Ik doe graag toneel; Het is bijzonder leuk om een andere rol te spelen.
Nathalie: Ik ben beginnen spelen toen ik nog zeer klein was en het toneel heeft mij altijd nieuwsgierig gemaakt.

Spelers halen herinneringen op aan eerste productie van BinnensteBuiten

Filip Vandemeulebroecke
(20 jaar geleden Milo)

Wat is je beste herinnering aan de eerste productie?
Ik denk dat het enkele legendarische uitspraken en gebeurtenissen zijn, die de tand des tijds overleefd hebben en die vandaag de dag door zij die er toen bij waren, nog steeds worden opgerakeld op feestjes en recepties.
Zo hoor ik Bert Eeckhout - die toen de kleinste reus, grootste dwerg, dunste dikke man en dikste dunne man speelde - nog steeds, ondanks de herhaaldelijke pogingen van regisseurs Nele en Pascale om hem trager te laten praten, zeggen: Ik ben de Dunnemanmaatje. Dus samengevat is mijn beste herinnering dat we veel en hard gelachen hebben, dat de productie (toen ook al) één groot fantastisch feest was!
Waarom heb je toen meegespeeld?
Omdat ik dat al van heel jong heel graag deed, toneelspelen. Maar ik had nooit in een avondvullend stuk gespeeld. Ik vond het een geweldig aantrekkelijke gedachte om in een echt toneelstuk mee te spelen. Zo met publiek, en met toneelspots, en een geluidsman en een schminkster. Leek mij echt de max!
Werden je verwachtingen ingelost? En heeft het je aangezet om later conservatorium afdeling toneel, woord of ik weet niet wat, te volgen?
De productie is een bijzondere én belangrijke ervaring geweest. Al is het niet zo dat ik toen als elfjarig snotneusje bezig was met carrièreplanning. De rol die ik speelde in Het Geheimzinnige Land staat ook niet op mijn cv, maar eigenlijk kan worden gezegd dat twintig jaar geleden de kiem van mijn latere beroepskeuze werd gelegd, daar in Overbeke.
Nog een boodschap voor de huidige spelers van Het Geheimzinnige Land …?
Maak er vooral een dik, vet feest van!!!

Nadine Mertens
(toen spelbij)

Beste herinnering aan de eerste productie?
Dat ik verliefd geworden ben op een jongen waar ik uiteindelijk mijn eerste tongzoen aan gegeven heb, maar dat was pas twee jaar later, hoor. En nee, ik ga niet zeggen wie want ondertussen vind ik dat ne vree dikke nek geworden.
Verwachtingen ingelost?
Neen, ik had gedacht dat ik zou worden ontdekt om mee te spelen in een mega Hollywoodproductie. Hahaha.
Nee, serieus, ik had eigenlijk geen verwachtingen. Ik vond het gewoon leuk, dus op dat gebied zijn de verwachtingen wel ingelost, ja. Moeder heeft voor deze productie die witte doeken gemaakt, als ik het me goed herinner - zij zelf weet het helemaal niet meer.
Boodschap voor de huidige spelers?
Geniet ervan !!! Het is fantastisch om zoiets mee te maken, zelfs als is het maar een figurantenrol. De sfeer alleen al is geweldig en de volwassenen die er altijd klaar voor staan, die inzet is onbeschrijfelijk. Maar om dat te begrijpen zijn jullie wellicht nog te jong. Over twintig jaar zullen jullie zeggen: Ah ja ...
Vele groeten aan iedereen en tot volgend jaar op de opvoering (of eerder, wie weet?)

Hilde Claus
(toen schildwacht; nu wonend in Nieuw-Zeeland)

Beste herinnering?
Zo’n hele bende leeftijdgenoten, op een zondagmorgen repeteren, met Pascale en Nele vooraan. Man, wat hadden ze veel geduld...
Ik denk dat ik meespeelde in, god wat was het weer, het land van de woorden of de letters? Iets in die aard. Ik denk dat het de eerste productie was. Ik weet wel nog mijn eerste tekstregels nog zo’n beetje: “ AHA, AHB, AHC”... zo iets toch.
Verwachtingen ingelost?
Ik had er heel veel plezier in, dat weet ik nog. Het was leuk om een band te creëren...
Heb je nadien ooit nog meegespeeld?
Daarna niet meer...
Weet je nog welke productie je van BB het laatst gezien hebt?
Tom Sawyer, als ik het goed heb...
Bestaat jeugdtoneel ook in Nieuw-Zeeland?
Er wordt veel toneel gespeeld op school. Hannah, mijn oudste dochter stond op haar eerste schooldag al op het podium, zonder vrees. Elke school heeft een hall, daar komt de hele school wekelijks samen voor dans, drama en het uitdelen van certificaten (een link naar de school)
Boodschap voor de huidige spelers?
Have fun go mad! Lentegroeten van down under en een hele goeie productie, laat es weten hoe het gegaan is!

Ilse Goeman
(toen praatjesmaakster)

Beste herinnering?
Zonder twijfel de repetities. Ik weet nog dat we allemaal heel timide op een stoeltje startten met de leesrepetities en heel snel evolueerden tot grote babbelaars op het podium.
Als ik me goed herinner waren de voorstellingen in de winter (het was in elk geval behoorlijk koud) en was het niet eenvoudig om de zaal tijdens de repetities warm te krijgen. Achteraan was er een klein lokaaltje met een kachel of een vuurtje en iedereen die niet op podium moest, vluchtte daar samen naar toe. Later was dit ook de gezamenlijke kleedruimte waar de kleedsters pasbeurten hielden.
Ik ben er eigenlijk ingerold via de dictielessen die ik toen met enthousiasme volgde. Ik herinner me Nele en Pascale als twee grote dames die me op dat moment een beetje imponeerden met hun bravoure, maar me ook uit mijn schulp haalden.
Verwachtingen ingelost?
ABSOLUUT, al moet ik als kleine minpuntje toch toevoegen dat ik niet in de wolken was over mijn zogenaamd hoofddeksel als praatjesmaakster (dat ik me dat nu nog herinner, wil wel wat zeggen!). Ik hoop dat de nieuwe praatjesdame meer inspraak krijgt !
Weet je nog welke productie je van BB het laatst gezien hebt?
Oliver Twist, al was dit volgens mijn geen echte BinnensteBuiten-productie, maar samen met Vrank & Vrij.
Boodschap voor de huidige spelers:
GENIET, GENIET, GENIET.

Peter Vandemeulebroecke
(toen kleine broer van Milo, nu groot acteur en regisseur veelal werkzaam in Nederland)

Mooiste herinnering?
Dat ik de broer was van de 'hoofdrol' gaf mij bij de première al een eergevoel waar we misschien niet moeten over uitweiden. Want wie weet wat dat allemaal heeft teweeggebracht: dat hij theater is gaan doen, dat ik het ben gaan doen, dat ik vanaf die dag ook wel eens een hoofdrol wou en daar toch veel langer heb voor moeten vechten, verdomme, maar goed alle eer dus, daar waren we.
En hij droeg van die niet-echte-sneakers-uit-den-brantano-met-wit-zwart-en-dan-rode-zolen. En hij stond daar op het podium en het zal wel vakantie geweest zijn, zo vergaat het Jommeke ook ieder album, en hij verveelde zich, maar wou op reis. En Milo gooit een dartspijltje naar een wereldkaart en belandt waar ik het niet meer weet, maar waar het verhaal zijn begin maakte. En die reis, doorheen tijd en mensenheugenis blijft mij bij. Tot vandaag en nog langer naar ik hoop. Het is ook mijn reis geworden!
Verwachtingen ingelost? Wat waren de eventuele gevolgen?
Laten we stellen dat het begin van BinnensteBuiten onze Vandemeulebroecke-clan sinds die dag heeft bezig gehouden. Jaren hebben broer, zus en ik meegespeeld, zowel op als voor het podium. Mijn verhaal gaat van prins onbedroefd tot Kasper, met een deelname die toentertijd werd genoteerd door de buurman van Ingrid van de rekwisieten, die artistiek leider was van een professioneel theater in Gent, die mij een Europese tour bracht met een internationale coproductie waardoor ik dan maar dacht: dit is fantastisch en toen kunstonderwijs deed en dan een Nederlandse had voor theater en dans die mij op Maastrichtse gedachten bracht. En nu werk en woon en verkeer ik van en naar theater.
Boodschap voor de huidige spelers?
De herinnering en de beelden zijn sterk en zo stoer. Laat die vooral zijn wat ze waren maar herkauw het gevoel van wat het teweeg kon brengen en speel van daaruit. Maak de reis opnieuw en verder en harder en langer en meer, maar nog veel mooier. Geniet gewoon, dat is al heel veel. En, onthou dat de zwaartekracht op de vloer net diezelfde is als elders.

Achter de schermen

Ongelofelijk maar waar: vorige week zondag (17 januari) hebben we met het bestuur en de trouwe medewerkers van BinnensteBuiten van ‘s morgens tot ‘s avonds samengezeten om te brainstormen over de komende productie.
Eerst gaf de regisseuse een toelichting over hoe ze het decor op het grote podium van cc Nova ziet en welke praktische problemen dat stelt. Problemen waarvoor uiteraard een oplossing moet worden bedacht.
Een voorbeeld? In Het Geheimzinnige Land zijn er veel scènewisselingen. Deze veranderingen moeten snel kunnen gebeuren. Daarom is een scène-opbouw met statische stukken niet aangewezen en moetende technische, flexibele hulpmiddelen zoals belichting, geluid, video, hoogtewerkers, stellingen enz. van het cultureel centrum maximaal en creatief benut worden. Hoe we dat allemaal gaan oplossen is nog niet honderd procent duidelijk. Maar we zijn ervan overtuigd dat onze inventieve decorbouwers er in de komende weken iets op vinden.

Nadien gaf de werkgroep ‘communicatie’ een voorsmaakje van de campagne: ‘Iedereen op stap naar het Geheimzinnige Land’.
a) We investeren in creatieve en veelzijdige publiciteitscampagne met video’s op verschillende locaties, lichtkrant, persberichten, flyers (die ook kunnen dienen als postkaart!), uitnodigingen, reclameborden aan de toegangswegen naar Wetteren, raamaffiches, enz.
b) Ook een bezoek aan de lagere scholen staat op het programma
c) Tot slot zullen we ook de dieren (rarara?) van stal halen om op stap te gaan naar de voorstelling.

Vervolgens presenteerde de desktop publisher het affiche-ontwerp. Nadat de wauws en andere kreten van bewondering waren uitgestorven, kregen we een toelichting bij de uitwerking van de tentoonstelling 20 jaar BinnensteBuiten die op donderdagavond 8 april zal openen in cc. De Poort.

In de loop van de namiddag werden de vragen overlopen met betrekking tot reservering, sponsoring, uitnodigingen, taakverdeling achter de schermen, et cetera.

Interview met de regisseur

De komende productie van BinnensteBuiten heeft een behoorlijke impact op het jeugdtoneel in onze gemeente. De webredactie sprak met Pascale Van den Abeele, regisseur. Haar visie op de toch wel zeer nabije voorstelling.

Hoe werk je eigenlijk een regie uit?
Hoe langer je met je acteurs werkt, hoe beter je ze leert kennen. Tijdens de repetities zie je de acteurs bewegen en krijg je inspiratie door hen bezig te zien. Ik begin altijd met een wit blad, werk niets op voorhand uit. Ik maak beelden al werkend met de mensen die moeten spelen.

Betekent dit dat je bij de aanvang van de repetities bijvoorbeeld nog geen rekening houdt met de grote van de scène?
In dit geval moet er wél rekening mee gehouden worden. De scène is 12 meter breed. Dat is groot, zéér groot. Daarom is de repetitieruimte erg belangrijk. Juist om te vermijden dat je verloren loopt op een groot plateau, dat je niet alles gebruikt.

Met welke moeilijkheden word je tijdens de uitwerking van de verschillende scènes geconfronteerd?
Acteurs hebben zelf ideeën hoe hun personage in elkaar zit. Het is samen dat je een rol uitwerkt. Een goede acteur geeft je heel veel verbeelding terug. De spelers hebben bijvoorbeeld een identiteitskaart moeten maken van hun personage met daarop dingen zoals wat eet mijn personage graag, wat is zijn lievelingskleur, wat is zijn/haar naam, wat vindt het personage leuk of niet prettig? Daardoor wordt hun eigen verbeelding aan het werk gezet en wordt bv. Tak De Hond meer dan een gewone hond. Hij wordt een dier dat anders is dan andere. Idem voor de Praatjesmaakster of voor de Spelbij. En soms moet je bijsturen, dingen aanpassen. Het heeft geen zin vast te houden aan beelden zoals je ze ziet in je hoofd. Want zo zal het nooit zijn. Maar je probeert er iets moois van te maken, samen met alle andere actoren.

Hoe zit het met de jongste acteurs? Gaan zij probleemloos mee in je manier van werken?
Voor mensen die voor het eerst spelen is dit inderdaad niet evident. Je begrijpt als jongere niet altijd waar de regisseur naartoe wilt. Mensen met ervaring durven er vlugger instappen, durven meer te experimenteren. Voor de allerjongsten moet dit nog groeien, ze moeten aan vertrouwen winnen. Eigenlijk gaat het over fouten durven te maken. De jongeren denken dat ze op een repetitie reeds moeten presteren en ze willen dat zo goed als mogelijk doen, terwijl een repetitie een moment is waarop je fouten mag maken. Het moet niet meteen juist zitten, je evolueert naar iets.

We zijn nu een maand voor de voorstelling. Wat gebeurt er nu?
De grote scènezetting moet nog worden ingeoefend. De spelers moeten de tekst kennen, de brochure durven loslaten. Bovendien komen er nu ook attributen bij. Eigenlijk komt het er nu op aan om te durven te bewegen op een grote scène, om te durven pauzes te houden. Om te beseffen dat een speler alleen niets is, dat je je ding tussen en met de andere spelers moet doen, dat je leert luisteren naar de andere spelers, dat je durft te kijken. Dat alles is niet altijd evident.
In de loop van deze maand wordt de voorstelling extra versterkt met muziek en ondersteunde belichting. Daar bovenop komen dan de effecten en de kledij. In de laatste week komt alles samen. Dat zullen dan meer technische repetities zijn. Ik heb al bepaalde dingen in mijn hoofd. Maar het is niet omdat ik ze in mijn hoofd heb dat de dingen zo zullen zijn. Afwachten maar.

Waarvan denk je tijdens de voorstellingen te kunnen genieten?
Dat die jonge mensen zich allemaal amuseren op scène . Ik zeg altijd tegen de acteurs dat ze zich ongelofelijk moeten concentreren, maar dat ze nooit mogen vergeten om zich te amuseren!

Interview met Iemke - De rit naar het Geheimzinnige Land

Iemke doet het toch maar. Zij woont in Oostakker en neemt telkens bus en trein om aanwezig te zijn op de repetitie. Wij vroegen haar hoe ze het jeugdtoneel in Wetteren heeft leren kennen. "Door les te volgen bij Pascale in de academie te Wetteren (voordracht) leerde ik BinnensteBuiten kennen. Enkele acteurs waren ook al goede kennissen. Daarvoor had ik al veel producties gezien van BB en na elke voorstelling had ik zin om het jaar erop mee te spelen. Maar wegens tijdgebrek heeft het een tijdje geduurd vooraleer ik de stap waagde om auditie te doen. Dit is mijn tweede jaar bij het jongerentoneel. Ik speelde vorig jaar ook mee in Mistero Buffo.”

Hoe geraak je op tijd voor de repetities?

"Het is helemaal niet gemakkelijk om als 17-jarige op tijd te zijn voor repetities. Repetities zijn bijvoorbeeld vaak vroeg in de ochtend, op zondag. Eigenlijk zou ik dan nog willen slapen, zeker na een avondje feesten. Ook zijn er dit jaar vaak repetities op zondagmiddag. En dan ga ik normaliter naar de scouts. Tja,spelen bij BinnensteBuiten vraagt nu eenmaal veel inspanning en tijd."

Zijn je verwachtingen voor deze immense productie ingelost?

"Mijn verwachtingen zijn nog niet helemaal ingelost. Ik heb namelijk nog niet genoeg gezien van de productie. Met andere woorden, ik heb van het totale plaatje nog niet kunnen proeven. Ik weet alleen hoe mijn scène eruit zal zien. Als er zoveel verschillende scènes zijn met zoveel acteurs, is het meestal pas tijdens de laatste repetities dat je je mede-acteurs echt leert kennen. Toch beleef ik evenveel plezier op het podium als achter het podium. Ik weet wél zeker dat Het Geheimzinnige Land een fantastische voorstelling zal worden."

De Acteurs

Nikki Blijweert, 15jHertogin, Mijnwerker	Severine Pluym, 18jPraatjesmaker
Stijn Bouré, 11jAgent Korte Metten, Mijnwerker, Slaper	Benjamin Roegiers, 17jWachter, Lakei, Reus dwerg dikke en dunne man
Freek De Craecker, 18jTak	Jense Sey, 11jSlaper, Mijnwerker, Marktkramer
Kim De Sadeleir, 16j Minister, Mijnwerker	Shana Van de Velde, 14jTelraam, Slaper, Marktkramer
Iemke Dewulf, 17jHeks	Trisha Van de Velde, xxjSpelbij, Demon ongerechtheid
Valerie Galle, 17jSpotvogel	Lisa Van der Biest, 11j Mila
Alyssa Goossens, 11j Slaper, Marktkramer, Koninging Decimaal	Jana Van der Fraenen, 17j Mijnwerker, Marktkramer
Jasmien Jaques, 15jSlaper, Koningin A tot Z	Nathalie Van der Stricht, 10j Slaper, Mijnwerker
Nel Leirens, 10Koningin van A tot Z	Lisa Van Hecke, 16jMijnwerker, Staatssecretaris
Jeroen Noel, 18jWeergod, Ambtenaar, Lakei	Jasper Wouters, 16jProfessor Regenboog

Foto's

Foto's kan je vinden op de foto-pagina.

Praktische informatie

Wanneer: op 9, 10 en 11 april 2010

Reserveren: via cc nova, bel 09/365 20 20, mail cc.nova@wetteren.be (of ga even langs ter plaatse)

Naar boven